BOX „100 na 100”, będący częścią projektu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”, to jedno z najżywiej dyskutowanych i najwyżej ocenianych dokonań muzycznych ostatnich lat. Nagrodzony aż dwoma Fryderykami – w kategorii Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej oraz Album Roku Muzyka Symfoniczna – BOX walczy o tytuł Wydarzenia Historycznego Roku 2019 w kategorii „Edukacja i multimedia”.

Dziś na dzień dobry muzyczny cytat z klasyka: TA-TA-TA-TAAAA! Słyszycie to? A wiecie, którego klasyka zacytowaliśmy? Beethovena czy Lutosławskiego? Co wspólnego mają ze sobą obaj kompozytorzy? Dobrze zastanowić się nad tym w roku 250. urodzin Ludwiga van Beethovena i przy okazji kolejnej muzycznej wizytówki! Zapraszamy w pierwszy tydzień kwietnia!

Polskie Wydawnictwo Muzyczne zaprasza do filharmonii bez wychodzenia z domu. W ramach akcji #zostańwdomu na kanale YouTube PWM wszyscy tęskniący do muzycznych wrażeń będą mogli bezpłatnie obejrzeć premierowo udostępnione rejestracje koncertów zrealizowanych w ramach projektu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”. Każdy koncert rozpoczyna napisana z okazji 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości Fanfara dla Niepodległej Krzysztofa Pendereckiego.

Wybitny kompozytor, genialny twórca, wielka postać, ikona, autorytet. To nie są puste słowa, kurtuazja i w obliczu śmierci artysty zwyczajowo powtarzane zwroty. Odszedł ostatni z Wielkich.

W 1982 roku świętowano setną rocznicę urodzin Karola Szymanowskiego. Wśród utworów dedykowanych z tej okazji mistrzowi polskiej muzyki XX wieku powstał też „Program »S«”.

Mówi się, że muzycy są też dobrymi matematykami.🤓🧮 Przykład utworu „Sinfonia votiva” Andrzeja Panufnika zdaje się potwierdzać tę teorię.

„Ze strun w powietrzu, w ziemi, Słodka muzyka; Ze strun, gdzie rzeki brzegi I wierzba dzika...” Tym wierszem Jamesa Joyce’a zainspirował się Tomasz Sikorski, pracując nad „Strunami w ziemi”. Z literackiego pierwowzoru zaczerponął poetycką aurę. Co jeszcze?

Akademia fonograficzna nagrodziła ekskluzywny Box „100 na 100” aż dwiema nagrodami muzycznymi Fryderyk. 8 marca podczas Gali Muzyki Poważnej Dyrektor – Redaktor Naczelny PWM dr Daniel Cichy odebrał prestiżowe statuetki za Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej oraz w kategorii Album Roku Muzyka Symfoniczna.

Anenaiki to, według definicji Jerzego Habeli, „rodzaj starorosyjskiego śpiewu cerkiewnego z XVI i XVII w. wykonywanego na sylabach a-ne-ne-na, skąd wzięła się jego nazwa”.

W latach 70. XX wieku na polską scenę muzyczną wkracza nowe pokolenie, którego manifestem programowym były liryzm i harmonia... Na czym polegała więc wywrotowość założeń twórczych Pokolenia 51? Pytamy o to jednego z jego przedstawicieli, Eugeniusza Knapika! Posłuchajcie!

„Sekwencje o świętych patronach polskich” powstały na jubileusz opactwa cystersów w Koronowie niedaleko Bydgoszczy. W utworze Romuald Twardowski nawiązuje do wielowiekowej historii zakonu poprzez praktykę „neoarchaizmu”.

Płyta z muzyką współczesną, która sprzedaje się lepiej niż Mozart? Kompozytor muzyki awangardowej, który zostaje gwiazdą popkultury? Nieprawdopodobne? A jednak to się wydarzyło.

Utwór nigdy nie nagrany w całości, nigdy nawet nie wykonany w całości. Jego partytura rozpisana na 89 instrumentów ma metr wysokości.

Unikatowe wydawnictwo zostało docenione dwukrotnie, otrzymując nominacje w kategorii Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej oraz Album Roku Muzyka Symfoniczna.

Jak do historii Orfeusza i Eurydyki podszedł Juliusz Łuciuk? Jak za pomocą orkiestracji oddać skrzypiące wrota Hadesu? Ile i co do śpiewania mają poszczególne postaci opery-baletu? Na wszystkie te pytania odpowiadają kompozytor dzieła oraz dyrygent, Grzegorz Nowak, i artyści: Olga Pasiecznik, Joanna Freszel i Tadeusz Szlenkier, którzy wzięli udział w nagraniu „Miłości Orfeusza” odbywającym się w ramach projektu „Sto na sto. Muzyczne dekady wolności”.

W „Incantationi I” Zbigniewa Penherskiego pojawia się sześciu perkusistów i ponad 20 różnobarwnych instrumentów perkusyjnych – w tym: piłeczka pingpongowa. Dlaczego?

Utwór „Fantasmagoria” Kazimierza Serockiego napisany jest na fortepian i aż 37 instrumentów perkusyjnych, które obsługuje jeden wykonawca. Fortepian, ulubiony instrument Serockiego, jest tutaj traktowany „totalnie”, z wykorzystaniem jego perkusyjnych właściwości: w jego partii wykorzystywana jest gra na strunach dłonią, palcami, paznokciami, miotełką jazzową, uderzaniem w bok obudowy. Jak to wszystko brzmi? Posłuchajcie!

Zderzanie się muzycznych struktur, brak emocji i brzmienie, brzmienie, brzmienie – tak w skrócie możemy podsumować utwór Andrzeja Dobrowolskiego. Jak do tego zestawienia odnosi się jego tytuł – „Amar”? I co tak naprawdę oznacza? Posłuchajcie!

„Ten moment, który pamiętam, który był inicjacją tego utworu, to było coś takiego, że zamknąłem uszy, zamknąłem oczy i zacząłem słuchać tego, co jest. To był rodzaj ciszy i szumu. I to właściwie jest ten utwór.” Tak Zygmunt Krauze wspomina pracę nad „Utworem na orkiestrę nr 1”.

„Livre pour orchestre” – „Książka na orkiestrę”? Co w ogóle znaczy ten tytuł? Skąd Witold Lutosławski wziął na niego pomysł i jak ostatecznie zrealizował go w swoim dziele?

Eugeniusz Rudnik był jednym z pierwszych pracowników Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia. Za pomocą nożyczek, kleju, pokręteł i suwaków realizował zamówienia kompozytorskie m.in. Krzysztofa Pendereckiego czy Włodzimierza Kotońskiego – tak wyglądały początki muzyki elektronicznej.

Tadeusz Baird, poza muzyką, kochał także literaturę i teatr. Połączenie tych trzech pasji musiało dać operę i to operę niezwykłą już choćby przez sam fakt, że za podstawę jej libretta posłużył tekst Josepha Conrada.

„Pamiętam, że ja żyłem tym utworem, żyłem tą formą, chciałem, żeby to była moja »Pasja«. Oczywiście kocham obie »Pasje« Bachowskie, ale wtedy bezczelnie, z arogancją młodego człowieka powiedziałem sobie, że ja też potrafię” – tak maestro Krzysztof Penderecki wspomina swoją pracę nad „Pasją wg św. Łukasza”.

„W roku 1963 Tadeusz Ochlewski, ówczesny dyrektor PWM, zamówił u Henryka Mikołaja Góreckiego utwór melodyjny, wytykając mu żartobliwie, że w jego utworach... melodii brak. Górecki w odpowiedzi skomponował trzy utwory, którym braku melodii zarzucić już nie można”. Tak to się zaczęło.

Prawykonaniu „Aforyzmów »9«” w 1962 roku na festiwalu Warszawska Jesień towarzyszyły liczne kontrowersje.

Jeszcze w tym roku podczas współorganizowanego przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne i Program 2 Polskiego Radia AUXODRONE X-TRA AUKSO przypomnimy operę Aleksandra Nowaka ahat ilī – siostra bogów napisaną do libretta Olgi Tokarczuk.   

14 listopada w paryskim Cité Internationale des Arts zaprezentowany zostanie materiał z płyty Stanisław Moniuszko E-ŚPIEWNIK, sygnowanej marką ANAKLASIS. Podczas koncertu usłyszymy: nagradzaną śpiewaczkę o międzynarodowej renomie Agatę Zubel, wirtuoza wiolonczeli i błyskotliwego improwizatora Andrzeja Bauera oraz Cezarego Duchnowskiego, wytrawnego twórcę i wykonawcę muzyki komputerowej, algorytmicznej i improwizowanej. Tego wieczoru będzie miała miejsce także francuska premiera książki o kompozytorce – Agata Zubel: Entrée en matière.

„Kobieta kompozytor? Kto to słyszał!” A słuchać faktycznie było czego.

Początek listopada przyniósł prawykonania dwóch utworów na chór mieszany Pawła Łukaszewskiego, kompozytora związanego z Polskim Wydawnictwem Muzycznym. Podczas wyjątkowego koncertu w estońskim Arvo Pärt Centre publiczność mogła wsłuchać się w brzemienie Corpus Christi responsoria i Popule meus na chór mieszany w wykonaniu światowej klasy zespołu Collegium Musicale kierowanego przez Endrika Üksvärava. 

Jedno z najbardziej wstrząsających dzieł muzycznych XX wieku. Mimo, że sam utwór ma już niemal 60 lat, to jego siła rażenia (co chyba będzie adekwatnym określeniem), nie zmalała ani trochę.

Wprowadzająca w nastrój kontemplacji muzyka Pawła Łukaszewskiego, kompozytora od lat związanego z Polskim Wydawnictwem Muzycznym świetnie wpisuje się w znamienny dla późnej jesieni czas zadumy. Początek listopada przyniesie prawykonania jego dwóch utworów na chór mieszany a cappella. Podczas koncertów w Estonii poznamy Corpus Christi responsoria i Popule meus. 

Polskie Wydawnictwo Muzyczne wzięło udział w niekonwencjonalnym projekcie filmowym. Znajdujący się w katalogu oficyny II koncert na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną Pawła Mykietyna stał się podstawą najnowszego filmu, którego scenarzystą i reżyserem jest Maciej Stuhr. Ta krótkometrażowa produkcja będzie miała premierę 24 października w Toruniu podczas 17. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Tofifest.

„Etiuda na jedno uderzenie w talerz” wzięła się z filmu.

Stanisław Moniuszko E-ŚPIEWNIK Agata Zubel – głos Andrzej Bauer – wiolonczela Cezary Duchnowski – opracowanie muzyczne, elektronika

„Twórczy artysta musi w jakimś stopniu być awangardowcem, to znaczy musi coś odkrywać. [...] Bez odkrywania rzeczy nowych nie ma twórczości.”

20 października w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego odbędzie się wyjątkowy koncert poświęcony Elżbiecie Sikorze kończący obchody 75 rocznicy urodzin kompozytorki. 

W piątek 18 października 2019 roku w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego prawykonany będzie najnowszy utwór Sławomira Kupczaka. Kompozycję Glosolalia wykona Chór Polskiego Radia. 

W „IV Koncercie organowym” Tadeusz Machl wyodrębnił dwie części: „Allegro” oraz „Adagio e Fuga” Pierwsza oparta została na formie sonatowej, „Adagio” ma w partii organów charakter improwizowanej fantazji o swobodnej budowie. Jej główny motyw stanie się tematem czterogłosowej fugi wieńczącej dzieło.

Podczas trzech dni tyskiego festiwalu AUKSODRONE publiczność miała okazję poznać najnowsze dzieło Aleksandra Nowaka Drach. Dramma per musica na podstawie libretta Szczepana Twardocha. Godzinne, podzielone na trzy części dzieło, nie jest przeniesieniem historii z powieści Twardocha – libretto, na prośbę kompozytora, miało zostać skondensowane, a rolę pierwszoplanową miały odgrywać emocje.

Rok 1956. Rok odwilży i wielkiego powrotu awangardy. Rok powstania Festiwalu Warszawska Jesień i rok prawykonania „Sinfonietty” Kazimierza Serockiego. Kompozytor skonstruował swój utwór w oparciu o dialog dwóch orkiestr.

Odliczamy dni i godziny do festiwalu Auksodrone, podczas którego będzie miała miejsce premiera najnowszego utworu Aleksandra Nowaka Drach. Dramma per musica. Prawykonanie trzyaktowego dzieła podzielone zostało na trzy dni, każdego dnia jeden akt, od 4 do 6 października.

„Nocturne” Piotra Perkowskiego z 1955 roku jest utworem o tyle ciekawym, że łączy w sobie kilka odniesień – jako nokturn polskiego kompozytora nie da się go rozpatrywać bez kontekstu nokturnów Fryderyka Chopina, a jednocześnie czas powstania utworu – 1954 rok, odnosi do nocy stalinowskiej, która właśnie dobiega końca i do nadchodzącej odwilży.

Roman Haubenstock-Ramati miał solidne „zaplecze” muzyczne. Był uczniem m.in. Artura Malawskiego, Józefa Kofflera, Tadeusza Zygfryda Kasserna i Seweryna Eugeniusza Barbaga.

„IV Symfonia” Grażyny Bacewicz powstała w 1953 roku, a więc w okresie, w którym przypadało apogeum socrealizmu w Polsce Ludowej.

62. „Warszawska Jesień” to ponad 50 festiwalowych wydarzeń. Współpraca Polskiego Wydawnictwa Muzycznego z „Warszawską Jesienią” trwa od 1956 roku, jednak podczas tegorocznej edycji będzie wyjątkowo intensywna. PWM jako partner festiwalu obecne będzie podczas prawykonań utworów kompozytorów z katalogu Wydawnictwa, spotkań z twórcami, pokazów filmowych, a także wydarzeń skierowanych do najmłodszych melomanów.

Po wykonaniu „IV Symfonii” Romana Palestra na Warszawskiej Jesieni w 1958 r. Bohdan Pociej napisał: „Faktura gęsta, nasycona, ciężka, pełna harmonicznych »tarć«. Utwór poza tym zbudowany po mistrzowsku, rozwijany z żelazną konsekwencją, odlany »z jednej bryły«”.

Nagrody Mediów Publicznych – Telewizji Polskiej, Polskiego Radia i Polskiej Agencji Prasowej przyznane zostaną w trzech kategoriach: Obraz, Muzyka i Słowo. Laureatów poznamy podczas uroczystej gali, która odbędzie się 16 września w Teatrze Polskim w Warszawie. Listę nominowanych ogłoszono 27 sierpnia. Nagrodę w kategorii Muzyka przyzna Polskie Radio.

Ekskluzywne wydawnictwo dokumentujące ostatnie 100 lat polskiej muzyki już od dziś znaleźć można w księgarni stacjonarnej PWM i w krakowskiej księgarni muzycznej Kurant, a także w księgarni muzycznej Sawart w Warszawie.

„Widzę wkoło siebie ludzi gniewnych i słyszę wyrzekania. Wypominają mi, żem się nie w porę wybrał ze śpiewaniem w tak smutny czas. Nie ma żadnego smutnego czasu, są tylko smutni ludzie. Nie zaliczam się do tej bandy, Bogu dzięki!”

Intencją, która przyświecała Arturowi Malawskiemu przy tworzeniu baletu-pantomimy „Wierchy”, było stworzenie poetyckiej wizji góralszczyzny odzwierciedlającej piękno przyrody Podhala, specyfikę obyczajów, gwary, muzyki, tańca i psychiki jego mieszkańców.

Zmarły niedawno Bogusław Schaeffer krótko i celnie omówił utwór Stefana Kisielewskiego: „kapitalny dowcip, humor muzyczny i rossiniowską niemal lekkość”. „Koncert” na orkiestrę kameralną powstawał tak naprawdę dwa razy – w trakcie wojny i gdy nastał stalinizm. Na tragizm obu tych epok miał jedną broń – wspomniany przez Schaeffera śmiech. Co jeszcze kryje w sobie „Koncert” i jaka jest jego historia? Na te pytania odpowiada Mariusz Gradowski. Zapraszamy!

Kluczowy dla znaczenia II Symfonii „Olimpijskiej” Zbigniewa Turskiego jest związek pomiędzy dwoma rodzajami wykorzystanego w niej marsza: defiladowego, (kojarzonego zarówno ze sportem, jak i wojskiem) oraz marsza żałobnego. Ich przekształcenia i zderzenia w całym toku utworu stanowią zarówno „apoteozę idei olimpijskiej”, jak i „krzyczące oskarżenie przeciw dehumanizacji i totalitaryzmom XX stulecia”. Symfonia symbolizuje więc nieuchronny związek pomiędzy triumfem a klęską.

Mycielski pisał, że muzyka Szymanowskiego może być wykorzystana do tego, by „budzić niechętnych i leniwych”.

Co jeszcze możemy odnaleźć w tym dziele i co wiemy o jego twórcy, co do którego wiedzieliśmy, że akurat jego nazwisko musi pojawić się w naszej serii muzycznych wizytówek?

„Tak, właśnie to, że to już spokój. Koniec. Po wszystkim. Dwieście tysięcy ludzi leży pod gruzami. Razem z Warszawą” – Miron Białoszewski

Witold Lutosławski określił konspiracyjne prawykonanie „Kwintetu na klarnet, fagot, skrzypce, wiolonczelę i fortepian” Konstantego Regameya mianem „fascynującego”.

Żegnamy „awangardystę awangardy”.

1 lipca 2019 roku odszedł Bogusław Schaeffer – „awangardysta awangardy”, ikona eksperymentów muzycznych i teatralnych. Jedna z najbardziej oryginalnych postaci polskiego życia muzycznego.

Francuski „polonaise”, niemiecki „polnischer Tanz”, włoska „polacca”, szwedzka „polska” i oczywiście polski „polonez”.

„Uwertura tragiczna” z 1942 r. w zamyśle Andrzeja Panufnika miała być kompozycją pozbawioną odniesień, opartą na abstrakcyjnym czterodźwiękowym „motywie lęku”.

Po wizycie w NOSPR wystawa fotografii polskich kompozytorów w obiektywie Bartka Barczyka trafiła do Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu, gdzie będzie dostępna do 7 lipca.

Paweł Mykietyn przyzwyczaił ostatnio swoich melomanów do prawykonań utworów orkiestrowych. Tylko w bieżącym roku poznaliśmy dwa nowe koncerty kompozytora: skrzypcowy i wiolonczelowy.

„Concertino na klarnet i orkiestrę” Michała Spisaka z 1941 r. jest dziełem różnym od młodszego o rok utworu Szpilmana, a jednocześnie do niego podobnym.

Bardzo dobre wieści napływają z zakończonego w sobotę w Ostrowcu Wielkopolskim 8. Festiwalu Filmowego Grand Prix Komeda.

Polskie Wydawnictwo Muzyczne docenione w aż 4 kategoriach na tegorocznym konkursie Polish Graphic Design Awards!

Dla wielu jego postać już zawsze będzie kojarzyła się z kreacją Adriena Brody’ego z filmu „Pianista” Romana Polańskiego. Znajomość filmowej biografii Władysława Szpilmana warto, a nawet trzeba uzupełnić jego muzyką.

Roman Padlewski, który zginął w wieku zaledwie 29 lat w Powstaniu Warszawskim, zostawił po sobie niezwykły, bardzo osobisty utwór – „Stabat mater”.

Wiedzieliście, że libretto do baletu „Cagliostro w Warszawie” Jana Adama Maklakiewicza napisał Julian Tuwim?

Grażyna Bacewicz będzie główną bohaterką najbliższego koncertu Southbank Sinfonia z cyklu „Venus Unwrapped”.

Portrety polskich kompozytorów w obiektywie Bartka Barczyka można zobaczyć w kolejnej z 11 lokalizacji. Tym razem czas na NOSPR, gdzie fotografie eksponowane będą do końca maja.

Jak pisała Irena Turska w „Przewodniku baletowym”, „Apollo i dziewczyna” Ludomira Różyckiego „składa się z oddzielnych obrazów, z których każdy stanowi odrębną, zamkniętą całość. Łączy je wspólna myśl przewodnia: ukazanie wrażliwości mężczyzny na piękno kobiety, niezależnie od epoki i miejsca”.

Zwykł mawiać, że jeśli coś „pójdzie” w Paryżu, zostanie dobrze przyjęte na całym świecie. I dokładnie tak było z jego „Uwerturą na orkiestrę symfoniczną”, która odniosła międzynarodowy sukces.

W najbliższą sobotę, 11 maja w Domu Kultury w Łęczycy odbędzie się spotkanie z cyklu „Osobowości”, którego gościem będzie Marcin Stańczyk – kompozytor związany z Polskim Wydawnictwem Muzycznym.

W działalności kompozytorskiej (podobnie jak inni twórcy tego okresu) odwoływał się do wątków ludowych, stąd m.in. „Suita polska” poświęcona pamięci Karola Szymanowskiego.

Twórcy z dekady 1928–1937 chętnie czerpią natchnienie z ludowości.

Być może dla wielu osób wiadomość o tym, że Feliks Nowowiejski napisał coś więcej niż tylko „Rotę”, jest zaskoczeniem.

Liczba 12 ma znaczenie symboliczne w wielu wymiarach. Również w muzyce jest to liczba magiczna – mamy przecież 12 półtonów w obrębie jednej oktawy.

Do 23 kwietnia wystawa zdjęć Bartka Barczyka „Obrazy muzyki. Muzyka w obrazach” zrealizowana w ramach projektu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności” gości w Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie.

W stolicy Francji trwają próby Ensemble 2e2m pod batutą Perre’a Roullire’a do koncertu, podczas którego prawykonany zostanie utwór Agaty Zubel 3x3. To już jutro, 9 kwietnia!

Mija tydzień od prawykonania najnowszego utworu Pawła Mykietyna – II Koncertu na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną, napisanego dla Marcina Zdunika.

Jeszcze przez tydzień pozostaniemy w Zakopanem, a towarzyszyć nam będą „Harnasie” Karola Szymanowskiego.

9 kwietnia 2019 roku w paryskim Auditorium Marcel Landowski odbędzie się światowa premiera najnowszego utworu cenionej polskiej kompozytorki, Agaty Zubel.

Podczas Festiwalu nagrawaliśmy rozmowy z kompozytorami i wykonawcami wszystkich prawykonywanych utworów, które już znalazły się w katalogu PWM.

Nowa dekada w projekcie „100 na 100” jest wyjątkowo ludowa: wyruszyliśmy od Kurpiów do Wilna, a teraz wylądowaliśmy na Podhalu.

29 marca w Studio Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie odbędzie się prawykonanie II Koncertu na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną Pawła Mykietyna.

Co łączy Tadeusza Szeligowskiego i Igora Strawińskiego? Wiosna!

Niespełna dwa tygodnie dzielą nas od inauguracji Festiwalu Prawykonań 2019. Święto Polskiej Muzyki Najnowszej odbywać się będzie w NOSPRze w dniach 29-31 marca.

Kapituła Concours International de Piano d’Orléans umieściła Chamber Piano ConcertoAgaty Zubel jak obowiązkowy utwór finału 14. edycji konkursu!

„Widzieliście przecie łuczników na zamku. Sami to Kurpie, albowiem nie masz nad nich łuczników w świecie” – tak pisał Sienkiewicz w „Krzyżakach” (Rozdział XX).

„Z życia najlepiej odchodzić jak z uczty: ani spragnionym, ani pijanym”. Dlatego z odpowiednim umiarem oddajmy się muzyce Stanisława Wiechowicza.

Prezentując wizytówkę o sekwencji „Stabat Mater” Karola Szymanowskiego, powoli wprowadzamy w znaną z obrazu Pietera Bruegla „Walkę karnawału z postem”.

Dziś, w Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego, przypominamy następny utwór zapomnianego na wiele lat Aleksandra Tansmana

22 lutego we Wrocławiu odbędzie się prawykonanie Koncertu na skrzypce i orkiestrę symfoniczną Pawła Mykietyna. Utwór powstał dla Marcina Markowicza i jemu jest dedykowany.

Dziś 14 lutego – Walentynki, czyli Międzynarodowe Święto Zakochanych. Miłość jest również tematem w operze „Król Roger”.

185 lat temu – 13 lutego 1834 roku – Adam Mickiewicz zakończył pisanie „Pana Tadeusza”. Z tej okazji prezentujemy następną Muzyczną wizytówkę – intersemiotyczny przekład epopei na suitę orkiestrową.

4 lutego 2019 roku odszedł kompozytor Zbigniew Penherski.

Dyrektor - Redaktor Naczelny dr Daniel Cichy i zespół Polskiego Wydawnictwa Muzycznego otrzymał nominację w plebiscycie O!Lśnienia 2018 za projekt "100 na 100. Muzyczne Dekady Wolności."

„Młody jest strzelcem w tutejszym borze, Kto jest dziewczyna? — ja nie wiem.” A wiecie, kim był Eugeniusz Morawski?

Zapomniany w Polsce, doceniony za granicą Kopciuszek polskiej muzyki XX wieku. I Maurice Ravel w roli wróżki chrzestnej.

Dzisiaj, 17 stycznia, mija 50. rocznica śmierci Grażyny Bacewicz, wyjątkowej postaci na polskiej, ale śmiało można rzec, że i na światowej scenie muzycznej.

Czy wiesz, że Rogowski uważał Polskę za najdalej wysunięty na zachód przyczółek kultury wschodu?

Najważniejsze utwory polskiej muzyki XX i XXI wieku pod lupą! Zapraszamy na filmową serię „Muzyczne wizytówki” – nowy odcinek w każdy czwartek na kanale YouTube Polskiego Wydawnictwa Muzycznego i stronie stonasto.pl. Program prowadzi Mariusz Gradowski.

Na zaproszenie Ensemble 2e2m, jednego z najbardziej prestiżowych francuskich zespołów wykonujących muzykę najnowszą, paryskim kompozytorem-rezydentem w roku 2019 jest „wulkaniczna postać polskiej sceny muzycznej”, Agata Zubel.

W dzisiejszym odcinku zmierzą się ze sobą konserwatywna tonalność i nowoczesna harmonika.

8 stycznia 2019 roku w Teatrze Polskim im. Arnolda Szyfmana po raz 26. wręczono jedną z najbardziej prestiżowych polskich nagród artystycznych „Paszporty Polityki”.

Porzucenie młodopolskiego spojrzenia na świat na rzecz klimatu poznanego podczas podróży jest pierwszym tematem nowego cyklu pn. „Muzyczne wizytówki”. W każdy czwartek spodziewajcie się dawki muzycznej wiedzy od Mariusza Gradowskiego.

16 grudnia ogłoszono wyniki 11. Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia.

11 listopada w Nowym Jorku zespół ICE International Contemporary Ensemble pokazał kompozycje m.in. Pawła Mykietyna, Aleksandra Nowaka, Lidii Zielińskiej.

Uważność, perfekcja wykonania i mnogość muzycznych nastrojów – tak można podsumować koncert Ensemble Modern pod batutą Michaela Wendeberga we Frankfurcie nad Menem. Jakie utwory znalazły się w programie koncertu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”?

Przegląd polskiej muzyki kameralnej – od Witolda Lutosławskiego i Henryka Mikołaja Góreckiego aż po Agatę Zubel – zaprezentowano podczas duńskiej odsłony projektu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”. W Bibliotece Narodowej w Kopenhadze wystąpili muzycy Theatre of Voices i The Smith Quartet.

Łańcuch I (1983) Witolda Lutosławskiego, Dwie konstrukcje iluzoryczne (1984) Pawła Szymańskiego, Eine kleine Herbstmusic (1995) Pawła Mykietyna, Geysir–Grisey (2006) Marcina Stańczyka oraz Zorze IV „Melos-Ethos” (2006) Jerzego Kornowicza – muzyka z przełomu stuleci w interpretacji Ensemble Nostri Temporis zachwyciła podczas lwowskiego koncertu w ramach projektu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”.

Niezwykła przestrzeń Le Carreau du Temple i muzyka aż sześciorga polskich kompozytorów zabrzmiała w Paryżu. Co zaskoczyło we francuskiej odsłonie projektu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”?

W Wiedniu w ramach projektu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności” odbył się koncert z udziałem zespołu Klangforum Wien. W programie znalazły się utwory dwóch kompozytorów: Artura Malawskiego oraz Romana Haubenstocka-Ramatiego.

Program łódzkiej odsłony projektu „100 na 100” oparty był w przeważającej części na muzyce kompozytorów urodzonych w tym mieście. Zabrzmiały Pensieri notturni (1961) Grażyny Bacewicz oraz I Koncert fortepianowy (1925) Aleksandra Tansmana. Pomiędzy nimi – Trzy sonety do Orfeusza (1952) Romana Palestra.

Missa pro pace (2000) Wojciecha Kilara wykonana w bazylice św. Jacka w Chicago zgromadziła blisko dwa tysiące osób. Jest to pierwsze ściśle liturgiczne dzieło Wojciecha Kilara. Kompozytor nawiązuje w nim do idiomów muzycznych wczesnego średniowiecza, baroku i romantyzmu. Moc muzyki, prostą i skupioną, odczuwa każdy współuczestniczący w mszalnym misterium. Nic więc dziwnego, że nastrój zadumy i poruszenia udzielał się wszystkim uczestnikom koncertu.

Uroczyste wykonanie hymnu narodowego, następnie Fanfary dla Niepodległej (2018) Krzysztofa Pendereckiego, baletu Harnasie (1931) Karola Szymanowskiego, w końcu utworu Exodus (1981) Wojciecha Kilara – tak 11.11 świętowały Chór i Orkiestra Opery i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku.

„100 na 100. Muzyczne dekady wolności” – pod takim hasłem na 11 scenach na świecie i 11 w kraju zabrzmiała muzyka polska czasu niepodległości. W gronie wybranych miast znalazł się także Olsztyn. W Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej zaprezentowane zostały utwory aż pięciu kompozytorów: Krzysztofa Pendereckiego, Marka Stachowskiego, Wojciecha Kilara, Marcela Chyrzyńskiego i Feliksa Nowowiejskiego –patrona Filharmonii.

11 listopada 2018 roku na 11 estradach na świecie i w 11 najlepszych salach koncertowych w Polsce zabrzmiało 100 utworów polskich kompozytorów w interpretacji znakomitych solistów, orkiestr, chórów i zespołów o międzynarodowej renomie. London Sinfonietta w Royal Festival Hall wykonała III Symfonię „Symfonię pieśni żałosnych” op. 36 Henryka Mikołaja Góreckiego. Orkiestrą dyrygował David Atherton, który w roku 1987 po raz pierwszy na Wyspach poprowadził wykonanie tego utworu. Zaśpiewała jego córka – Elizabeth Atherton.

Bogurodzica i Te Deum Wojciecha Kilara oraz Totus Tuus op. 60 Henryka Mikołaja Góreckiego złożyły się na program katowickiego koncertu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”. Święto polskiej muzyki rozpoczęło się w samo południe uroczystym wykonaniem Mazurka Dąbrowskiego. Z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia wystąpili: Iwona Hossa (sopran), Ewa Wolak (alt), Rafał Bartmiński (tenor), Wojciech Gierlach (bas), a także Chór Narodowego Forum Muzyki. Dyrygował Michał Klauza.

Pochód muzyki polskiej na świecie rozpoczęliśmy w Melbourne występem Elision Ensemble i muzyką m.in. Kazimierza Serockiego, Dobromiły Jaskot i Marcina Stańczyka.

Od Szymanowskiego i Bacewicz, przez Lutosławskiego, Góreckiego i Pendereckiego, aż do Bujarskiego i Mykietyna – w muzyczną podróż japońską publiczność zabrał Kwartet Śląski. Dopełnieniem koncertu w Sumida Hokusai Museum były wizualizacje autorstwa Natana Berkowicza.

11.11 punktualnie o 20:00 publiczność Teatru Wielkiego–Opery Narodowej, widzowie TVP2, słuchacze radiowej Dwójki, w końcu internauci śledzący profil PWM na YT spotkali się z twórczością Ignacego Jana Paderewskiego, Henryka Mikołaja Góreckiego i Krzysztofa Pendereckiego. Koncert Galowy rozpoczęła Fanfara dla Niepodległej, którą specjalnie na potrzeby projektu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności” napisał Krzysztof Penderecki.

Polskie Wydawnictwo Muzyczne zaprasza na konferencję prasowej zapowiadającej 22 koncerty w ramach projektu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”.

We wtorek, 19 czerwca 2018 roku, w warszawskiej siedzibie Polskiego Wydawnictwa Muzycznego (PWM), odbyła się konferencja zapowiadająca projekt „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”. Jak powiedział minister kultury Piotr Gliński, program jest flagowym przedsięwzięciem muzycznym na 100-lecie odzyskania niepodległości. Skala planowanych działań jest niezwykła. Co przygotowano? Zachęcamy do obejrzenia relacji przygotowanej przez zespół PWM.

W imieniu Polskiego Wydawnictwa Muzycznego mamy przyjemność zaprosić Państwa na konferencję prasową inaugurującą projekt „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”.

Anteny TVP1, TVP Kultura, a także Dwójka Polskie Radio wspierają projekt „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”. Dzięki zaplanowanym transmisjom i retransmisjom do grona 12 500 odbiorców, którzy wezmą udział w koncertach krajowych oraz 15 000 publiczności międzynarodowej dołączą widzowie przed telewizorami i radiosłuchacze.

100 utworów muzyki polskiej na 100-lecie niepodległości, 11 koncertów w Polsce i 11 koncertów na świecie 11.11.2018, 100 nagrań na płytach CD, 100 filmowych wizytówek na kanale YouTube PWM, publikacje nutowe i książkowe, wydawnictwa dla dzieci i młodzieży, serwis stonasto.pl i aplikacje mobilne – w ten sposób Polskie Wydawnictwo Muzyczne, wraz z zaproszonymi do współpracy instytucjami kultury w kraju i za granicą, uczci 100. rocznicę odzyskania Niepodległości.